لوح

بازاين چه  شورش است كه در خلق عالم است   

باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز اين چه رستخيز عظيم است كز  زمين

بي نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

اين صبح تيره  باز دميد از كجا كزو

كار جهان وخلق جهان جمله درهم است

گويا طلوع  مي كند از مغرب آفتا ب

كاشوب در تمامي ذرات عالم است

گر خوانمش قيامت دنيا بعيد نيست

اين رستخيز عام كه نامش محرم است

دربارگاه قدس كه جاي ملال نيست

سرهاي قدسيان همه بر زانوي غم  است

جن و ملك بر آدميان نوحه مي كنند

گويا عزاي اشرف اولاد آدم است

خورشيد آسمان  و زمين نور مشرقين

پرورده ي كنار رسول  خدا حسين

شعر از محتشم كاشاني